Albegensian Crusade – die Languedoc en die Cathars

In 1656 is Nicolas Poussin deur Abde Fouquet, die broer van Nicolas Fouquet, besoek. Nicolas Fouquet was op daardie stadium die superintendent van finansies van Louis XIV. Na die Abde se ontmoeting met Poussin, het hy die volgende brief aan sy broer, Nicolas Fouquet, gestuur – “He and I discussed certain things, which I shall with ease be able to explain to you in detail – things which will give you through Monsieur Poussin, advantages which even kings would have great pains to draw from him, and which, according to him, it is possible that nobody else will rediscover in the centuaries to come. And what is more, these are things so difficult to discover that nothing on this earth can proove of better fortune no be their equal.”

Nie lank nadat Nicolas Fouquet die brief ontvang het is hy lewenslank toe gesluit sonder enige kontak van buite. Baie historikuste meen die “Man in the iron mask” is sinoniem met hom.

Louis XIV ht dan ook Poussin se skildery, Et In Arcadia ego, gekonfeskeer. Vroeer is gesê dat die skildery n uitbeelding van Poussin se verbeelding was, maar in 1970 is n graf ontdek, priesies soos die een op die skildery. Tot die omgewing het saam gestem, maar die opvallendste was die rots waarop die een skaapwagter in die skildery se voet rus, wat ook ooreen gestem het.

Hierdie graf was net buit n dorpie genaamd Arques – n ent daarvandaan was Rennes-le-Chateau. Die ouderdom van die graf kon nie bepaal word nie, dit kon inteendeel as sensasie vir die einste storie gebou wees, maar hoe sou die skrywer so n presiese ligging kon kry? Volgens die inwonders van die omliggende omgewing staan die graf al daar van hulle voorouers se tyd af.

Snaaks van die inskrupsie op die graf van Nicolas Poussin se skildery was dat dit n werkwoord gekort het. Dire vertaal was dit “And in Arcadia I…“. Hoekom sou n werkwoord kort?
Die kodes in die manuskripte wat deur Sauniere ontdek was het bestaan uit letters wat geherrangskik moes word. Kon ET IN ARCADIA EGO ook n anagram wees? Dit is toe geherrangskik en een latynse aanhaling wat uit gekom het was: I TEGO ARCANA DEI en vertaal: BEGONE! I CONCEAL THE SECRETES OF GOD

DIE CATHARS

In 1209 het 30000 ridders en voetsoldate uit die Noorde van Europa gekom en die Languedoc omgewing (nou Suid Frankryk) verwoes. Die hele poppulasie in die omgewing was vermoor. Mans, vrouens en kinders en dit in opdrag van n verteenwoordiger van Pous Innocent III. Dit was om die Cathars uit te wis. Dit het begin by Beziers en na dit het Perpignon, Narbonne, Carcassonne en Toulouse gevolg. Waarookal hulle mense gekry het het hulle hulle dood gemaak. Die Pous self, het dit die Albegensian Crusade gedoop en dit het amper 40jaar geduur.
Hierdie ridders was beloon vir hulle dade deur dat al hulle sonders hulle vergewe was. Al die skatte wat hulle tydens hierdie plunders bymekaar kon maak kon hulle ook hou. Na die oorlog was daar niks oor nie en die Languedoc was terug na die era van barbare, soos die res van Frankryk. Hoekom het hierdie uitwisting plaas gevind?

DIE LANGUEDOC OMGEWING VOOR DIE OORLOG

Aan die begin van die 13de eeu was hierdie landskap nie deel van Frankryk nie. Dit was onafhanklik en nie eers die taal, kultuur of politieke instansies het iets in gemeen gehad met Frankryk nie. Die regeerders was n klomp ryk families en aan die hoof was die huise van Toulouse en Trencavel. In hierdie tydperk was die Languedoc dan ook die mees gevorderdste en sofistikeerd in die Christen kultuur, behalwe meskien vir Byzantium. Laasgenoemde en die Languedoc het baie in gemeen gehad egter. Geleerdheid was hoop op die lys soos dit nie in Noord Europa daardie tyd was nie. Filosofie en dig het floreer en is studeer, so ook Grieks, Arabies en Hebrews. In Lunel en Narbonne was skole vir Cabala (Google Cabala – n antieke form van Juadaisme ((Google Juadism)). Hulle was ook baie gemaklik wat ander gelowe betref. Die res van Europa op daardie stadium was vir Rome.

Terselfde tyd was die Romeinse Kerk nie baie gewild nie. Romeinse klerke veral, in die Languedoc, het mense weg gestoot met hulle korrupsie. Daar was Roomse kerke wat vir 30 jaar nie besoek is nie. Priesters het hulle hoofde ignoreer en besigheid eerder in eiendom gevoer. Wat ookal die korrupsie, die Languedoc het n kultuur bereik wat eers weer in die tyd van die Renaissance bereik sou word. Die Languedoc was vir vrede en het egter nie n goeie verdedigings stelsel gehad nie. Noordelike Europa en die Rooms Katolieke het dit geweet en uit gebyt.

Die Romeinse Kerk veral was greetig vir sy eie redes. Een van hulle was reeds die feit dat die RK nie so sterk hier was nie. Die Albegensian (of Cathar) geloof was vir die RK n groot bedreiging en eers weer in Martin Luther (3eeue later) se tyd het die RK so bedreig gevoel soos nou. Inteendeel, die Albegensians was so groot dat daar sprake was dat dit die Roomse Kerk sou vervang. Die Languedoc en die Albegensians is ook dan deur die RK in 1165 onwettig verklaar en name wat op geduik het vir hulle gelowe was Cathars, Cathares of Cathari. In Italie was hulle die Patarines genoem. Daar was ook ander meer antieke name soos Arian, Marcionite en Manichaean.

Albegensian en Cathar is n groepnaamwoord wat in hierdie geval verwys na n groep saam gevoegde gelowe, nie soos Rome net 1 kerk nie.

vervolg

op n ander noot, ek kry volgende week my tytn2

Dankie Vader Christmas! Eerder laat as nooit!

n skat van figuurlike waarde groter as goud en silwer. rennes-le-chateau was n heilige plek. i tego arcana dei (begone! i conceal the secrets of God)

Die vorige inskrywings kom van n storie wat al in die 1960’s geskryf is. Hierdie storie verg egter elke dag nog vrae en studies. Die volgende inskrywings vat die storie verder, opsoek na feite en om hierdie feite van fiksie te onderskei as dit moontlik is. Baie is wetenskaplike raaiskote wat die leser self maak dink wat realiteit is en wat fiksie is of waar n scenario voorgestel word.

Die eerste vraag is waar Saunière se geld vandaan gekom het.

Die storie dat Saunière n skat gevind het kan waar wees, want die dorpie self sowel as die omliggende gebiede sluit, volgens geskiedenis, baie versteekte geheime en skatte weg.

In prehistories tyd was Rennes-le-Chateau gesien as n aanbiddings plek vir Kelties groepe en die dorpie was toe bekend as Rhédae, vernoem na een van die keltiese stamme.

In die Romeinse tydperk was Rennes-le-Chateau ook baie belangrik vanwee die ryk myne en warm water fonteine in die omliggende gebiede. Rome het Rennes-le-Chateau heilig gevind. Dis bekend dat daar Pagan (n geloof) tempels op gegrawe is.

In die 6de eeu was daar om-en-by 30000 mense wat hier gebly het. Dis geskryf dat die dorpie toe deur die Germaan stamme (Visi Goths – sien vorige inskrywings) regeer is. Hierdie stamme het weswaarts getrek uit middel Europa, onder andere Rome gekelder, die Romeinse regering vernietig en hulle eie nasie in die Pyrenees gestig.

Aan die begin van die 13de eeu het n leer uit die Noorde van Europa gekom om hierdie landskap (bekend as die Languedoc ((Google)) by die Cathar (of Albigensian) gelowe oor te neem Dit staan dan ook op geskryf as die Albigensian Crusade.

In 1360 is Rennes-le-Chateau deur n plaag getref. Die mense is so te sê almal dood en kort daarna is die dorpie verwoes deur katalonies rowers.

Hierdie dorp se onvoorspelbare geskiedenis en stories wat met tyd n sprokie was, was vas gevang in n web van feite en fiksie.

Die Cathar geloof was bekend daarvoor dat hulle in besit was van iets baie heilig. Volgens legende die “HOLY GRAIL”. Dis stories soos die waarop Richard Wagner sy laaste opera roman, Parsifal, gegrond het. Google Richard Wagner en Parsifal. In 1940 – 1945 het Duitse troeppe vrugtelose opgrawings in die omgewing gedoen.

NB: CATHAR – a member of one of various ascetic dualistic Christian sects especially of the later Middle Ages teaching that matter is evil and professing faith in an angelic Christ who did not really undergo human birth or death (soos gegee deur my stadige, tog geduldige,vertaler vriend en sy woordeboek)

Daar was ook die verlore skat van die Knights Templar (wat in “detail” behandel gaan word), wie se leier (Die leier van die Knights Templas was bekend as die Grand Master) Bertrand de Blanchefort (Sien vorige inskrywings oor Rennes-le-Chateau en die Blanchefort familie) baie misterieuse opgrawings in die gebied gedoen het. De Blanchefort het egter van ingevoerde Duitse myners gebruik gemaak. As daar n Knights Templar skat was, sou dit perfek gepas het by die ontsyferde kode, “SION”, wat in die Saunière manuskripte gevind is.

Daar was ander moontlike skatte ook. Tussen die 5de en 8ste eeu was die grootste gedeelte van Frankryk deur die Merovingian (Google en Wikipedia) bloedlyn regeer. Onder hierdie bloedlyn was Koning Dagobert II. Rennes-le-Chateau was in Dagobert se tyd n Germaanse (Visi Goth) fort. Dagobert self, was ook getroud met n Germaanse prinses.
Daar is dan die stories van baie skatte wat bymekaar gemaak is gedurende Dagobert se oorlog seges en in die omgewing van Rennes-le-Chateau versteek is. As Saunière so n skat gekry het sou dit sin maak hoekom Dagobert II se naam in die manuskripte voorkom.

Dit was nou al die Cathars, die Templars en Dagobert II, maar nog was daar n ander moontlikheid. Dit was die groot hoeveelheid skatte van die Germane terwyl hulle Europa gestroop het oppad na die Weste. Hierdie skatte kon uit meer as net goud en silwer bestaan het. Iets meer simbolies of figuurlik, n westerse geloofs tradisie. Dit kon die legendariese skatte van die Tempel van Jarusalem bevat het wat, meer as die Knights Templar, betekenis het wat die kode “SION” in die manuskripte betref.

Volgens argeoloë en historikuste is Jarusalem 66 AD (na Christus) deur die Palestyne aan geval. 4 jaar later het Rome, onder leiding van Titus, Jarusalem ingeval en afgebreek tot op die grond. Die Heilge Tempel ook. Dis gesê dat ie heilige skatte terug gevat is na die Romeinse koningkryk.

Hierdie skatte, volgens legende, het ingesluit die goue sewe-tak kershouer (Candelabrum) wat baie heilig was/is vir die Jode en, weereens volgense legende, heelmoontlik die Verbonds Ark wat in die Bybel genoem word.

3 en n half eeue later, in 410 AD, was Rome weer, op hulle beurt, deur die Germaanse stamme, onder leiding van Alaric die Grote, geplunder en alle skatte in die proses gebuit. Die historikus, Procopius, skryf dat Alaric al die Roomse skatte gevat het, ingesluit die skatte van Salemo.

Solomon – King of Jerusalem and the Hebrews

Skatte moes dan die rede vir Saunière se rykdom gewees het?

Die skat/skatte se moontlike pad deur die jare kan as volg lyk. Tempel van Jarusalem -> Rome -> Germane -> Cathars en/of die Knights Templar.

As dit die geval is, is dit duidelik hoekom die skat aan Dagobert II en SION behoort.

A DAGOBERT II ROI ET SION EST CE TRESSOR ET IL LA MORT – to dagobert ii, king, and to sion belongs this treasure and he is there dead

Dis nie onmoontlik dat Saunière skatte ontdek het nie. Die gedagte was egter nogsteeds daar dat daar n geheim ook was. n Geheim wat belangrik was in sy tyd en meskien ons eie tyd ook.

Goud en silwer alleen sou nie alleen die rede wees vir Sauniere se kontak met mense soos Debussy, Hoffet, Calvè en hulle sirkels van vriende nie. Sien vorige inskrywings vir bogenoemde persone.

Dit sou ook nie die kerk se belange in Sauniere se ontdekking verduidelik nie, wat nog te sê, die manier hoe hy die biskop van Rennes-le-Chateau met minagting hanteer het.

Ook nie hoekom n mede priester geweier het om hom te seen voor sy dood nie of hoekom die hertog van Habsburg hom besoek het. Die hertog het later bekend geword as ene Johan Salvator. (Speel groot rol in toekomstige inskrywings). Salvator was dan ook bekend as Jean Orth.

Salvator het in 1889 al sy titels en regte op gegee en is binne 2 maande verban uit sy eie land uit. Kort hierna het hy in Rennes-le-Chateau verskyn. Daar is gesê hy is dood in 1890, maar sy dood was eerder n 1910/1911 in Argentinie.

Op hierdie paar punte is dit moontlik dat Sauniere n geheim gehad het, en nie net goud en silwer nie, maar dit volg in die volgende inskrywing.

EK HET N ONGELUK MET MY SEL GEHAD, WAG VIR VERSEKERING OM UIT TE BETAAL – DIT SAL SEKER SO 3 DAE VAT EN INTUSSEN SAL EK HIERDIE STORIE MET TYD VERTAAL EN INSKRYWINGS MAAK.

Saunière se laaste dae. villa bethania. asmodeus – bewaarder van geheime en versteekte skatte

vervolg op vorige inskrywing

Een van hierdie banke het tot n verteenwoordiger gestuur om Saunière se geldsake te behartig. Saunière se nuut gevonde rykdom was so groot dat dit teen die tyd van sy dood in 1917 bereken is, dat hy miljoene net aan restorasies en ondersoeke alleen, spandeer het. Saunière was slim en het net geweet hoe om die publiek stil te hou. Hy het byvoorbeeld vir Rennes-le-Chateau n moderne pad laat bou. Ook het hy gehelp met lopende water vir almal in die dorpie. Ander uitgawes was meer doelgerig op sy ontdekkings. n Toring is gebou, Tour Magdala (Google) wat uit gekyk het op n groot gedeelte van die omliggende berg by Rennes-le-Chateau.

Saunière het ook n groot huis laat bou wat hy Villa Bethania genoem het. Saunière het egter nooit daar gebly nie.

Die kerk self was in n baie snaakse styl gerestoreer. n Latynse inskripsie is bo die ingang na die kerk gemaak. Dit het gelees TERRIBILUS EST LOCUS ISTE (This place is terrible)

Net binnekant die ingang was n afgryslike stambeeld van die demoon Asmodeus – bewaarder van geheime en versteekte skatte (en volgens antieke stories, die bouer van “Solomon’s Temple”) Google Asmodeus

Op die mure van die kerk was daar verskillende stadiums van die kruisiging van Jesus geskilder. Hierdie voorstellings het egter nie saam met die gebeure, soos geskryf in die Bybel, gestem nie. In stadium XIV, wat verwys na Jesus se liggaam wat die graf in gedra word, is die agtergrond die van donkerte met n groot domineerde volmaan, so asof Saunière, byvoorbeeld, wou sê: “Jesus se begrafnis was nadat dit donker was”. Dit was met ander woorde n hele paar uur later as wat in die Bybel staan. Of, meskien het dit verwys na n liggaam wat uit die grafkelder gedra is, in plaas van in?

Soos alreeds genoem was dit nie vir Saunière n probleem om geld te spandeer nie. Teen die tyd het sy stokperdjies baie rare Chinese erde- en breekware, kosbare materiale en antieke graniet soorte ingesluit. Hy het n massiewe wandel tuin ontwerp en sy biblioteek vergroot en aan gevul met net die beste en dit het alles oor alles gedek.

Saunière se vriendekring het ook alhoemeer vergroot. Onder hierdie was Johan von Habsburg, n neef van Frans-Josef, leier van Austrië op daardie stadium. Bank state het getoon dat Saunière en Johan op die selfde dae elk, n hele paar bankrekeninge oop gemaak het. Baie geld is ook tussen hierdie rekeninge oor geplaas.

Die kerk het aan die begin niks gesê of gevra wat die groot hoeveelheid uitgawes van Sauniére betref het nie, wat nog te sê waar die geld vandaan kom, maar toe Saunière se direkte hoof sterf en met n nuwe biskop vervang word, het dié Saunière begin druk vir antwoorde. Saunière het geweier om te verduidelik waar sy rykdom vandaan kom en ook die verplasing wat sy nuwe hoof hom wou laat doen. In n tribunaal is Saunière toe as priester van Rennes-le-Chateau geskors. Dit was van korte duur. Sy appel by die Vatikaan self, het geslaag en sy rol as priester by Rennes-le-Chateau weer herstel.

17 Januarie 1917 het Saunière, toe 65, n beroerte gehad. Die datum het baie vrae. Presies dieselfde datum is op die grafsteen van die Marquise d’Hautpoul de Blanchford (sien vorige inskrywings) gegrafeer. 17 Januarie is ook n feesdag van Saint Sulpice. Saint Sulpice speel dan ook n baie groot rol in hierdie storie.

Dit was dan ook by Saint Sulpice waar Saunière sy ontdekking aan Bieil en Hoffet (sien vorige inskrywings) gaan voorstel het.

Wat Saunière se beroerte egter so verdag maak is die feit dat verskeie mense sê hy 5 dae tevore baie gesond vir sy ouderdom voor gekom het. Nog meer verdag is dat op 12 Januarie, volgens n kwitansie, het Maria Denarnaud, sy huishoudster, n doodskus bestel.

Terwyl Saunière op sy siekbed gelê het, het daar, soos dit die aard is, n priester gekom om Saunière se beleidenis aan te hoor en hom te vergewe voor sy dood. Toe hierdie priester egter uit Saunière se kamer kom was hy stom geslaan. Wat ookal Saunière belei het weet niemand. Al wat bekend is, is dat dié priester geweier het om Saunière verder aan te hoor of vir hom te bid.

Saunière is die 22ste Januarie dood.

Niemand kon wag dat Saunière se testament bekend gemaak word. Teen almal se verbasing het Saunière niks gehad nie. Hy was n arm priester. Op n stadium voor sy dood het hy alles wat hy besit het aan Marie Denarnaud oor geplaas.

Na sy dood het Marie n gemaklike lewe gelei. Sy het in die Villa Bethania tot 1946.

Na die tweede wêreld oorlog het die nuwe Franse regering n nuwe geldeenheid ingestel. Dit was om veral die mense wat uit die oorlog gebaat het en dié wat belasting vry gespring het aan die pen te laat ry. Franse burgers moes die ou Frank dan inruil op die nuwe regering se Frank en in dié proses moes verklaar word waas die ou Frank vandaan kom.

Marie het gekies om arm te bly. Burgers van Rennes-le-Chateau het vertel hoe hulle haar duisende note ou Frank sien verbrand het. Sy het later geen ander keuse gehad as om Villa Bethania te verkoop nie.

Marie is op 29 Januarie 1953, net soos Saunière, na haar siekbed nadat sy n skielike beroerte gehad het. Kort daarna is sy dood en het Saunière se geheim saam na haar graf geneem. Of het sy?

vervolg more

vervolg op gister. saunière se donker vriendekring. nog meer kodes en vrae.

Alhoewel dit nie vir Saunière onmoontlik kon gewees het om die laaste boodskap (sien laaste deel by vorige inskrywing) te ontsyfer nie, is dit heel onwaarskynlik dat hy die res van die kode kon vertaal. Hy het egter geweet dat sy ontdekking van groot waarde was en met die stem van die burgermeester van Rennes-le-Chataue agter hom, het hy sy ontdekking na die biskop van Carcassonne geneem.

Hoeveel die biskop van die manuskripte verstaan het is onduidelik, maar dit moes genoeg gewees het, want Saunière was, op die onkoste van die biskop, onmiddelik na Parys gestuur waar hy homself en die manuskripte aan n hele paneel belangrike mense voor gestel het.

Onder hierdie mense was Abdé Bieil, direketeer generaal van die klooster van Saint Sulpice.

Google Saint Sulpice

Saam met Bieil was sy broerskind, Emile Hoffet wat ook tans besig was met sy priesterskap. Alhoewel hy nog in sy vroeë twintigs was het hy al klaar as student uit gestaan, veral wat die studie van antieke geskrifte en kodes sowel as die ontsyfering daarvan betref het. Ook het hy uit geblink in die studie van spraak.

Tenspyte van Hoffet se priesterskap is daar bewyse dat hy baie tyd aan die griekse geloof spandeer het en ook baie goeie verbintenisse met sektes, okkult groepe en groot geheime organisasies, wat daardie tyd in Frankryk se hoofstad floreer het, gehad het. Dit het hom in kontak gebring met n groep mense, roemryk en briljant in eie reg.

Onder hierdie mense het getel Stéphane Mallarmé en Maurice Maeterlinck, albei in taal en filosofie. Die ander persoon wat genoem kan word was die komponis, Claude Debussy.

Hoffet het ook vir Emma Calvé geken. Emma Calvé was gereken as die Maria Callas van haar era. Sy het net terug gekeer van Londen teen die tyd wat Sauniére in die prentjie verskyn het ten opsigte van Hoffet.

Google Maria Callas

Terselfde tyd was Calvé n hoë priester van een van Parys se griekse kultuur gelowe wat gemaak het dat sy baie goeie verstandhoudings en ondergrondse bonde met baie beinvloedbare okkult groepe in Parys gehad het. Saunière het drie weke in Parys saam met haar, Bieil en Hoffet spandeer. Wat uit die drie weke besoek met hierdie persone gekom het, weet niemand egter. Wat wel bekend is, is dat Saunière in Hoffet se sirkels verwelkom is. Daar is ook gesê dat Saunière en Calvé meer as net vriende was. Alhoewel bogenoemde net stories was is dit bekend dat sy hom gereeld by Rennes-le-Chataue besoek het. Vandag nog bestaan daar rotse waarop hulle voorletters en romantiese harte uit gekerf is.

Gedurende Saunière se tyd in Parys het hy ook baie tyd by die Louvre spandeer. (Google Louvre vir dié wat nie weet nie) Net voor sy vertrek het hy drie reproduksies van kunswerke wat by die Louvre hang, gekoop. Een was van n onbekende kunstenaar en die kunswerk was van die Pous Celestine V wat n kort tydjie regeer het aan die einde van die 13de eeu. Die tweede kunswerk was van David Teniers, dis egter onduidelik of dit die pa of die seun was. Die derde was heelwaarskynlik die belangrikste. Dit was die kunswerk deur Nicolas Poussim – LES BERGERS d’ ARCADIA’ – “THE SHEPHERDS OF ARCADIA”

Google Nicolas Poussim – les bergers d’arcadia’ en sien ook eerste inskrywing op die onderwerp vir dié kunswerk

Met sy terugkeer na Rennes-le-Chataue het Saunière voort gegaan met restorasie aan die kerk. In die proses het hy ook op n groot klipblad af gekom, gedatteer uit die 7de of 8ste eeu wat ook n leidraad onder dit kon gehad het. Die leidraad was n grafkelder met geraamtes, is gesê.

Saunière het al hoe meer vrae laat ontstaan deur sy onpriesterlike werke. In die kerk begrafplaas byvoorbeeld, het m groot graf van Marie Marquise d’ Hautpoul de Blanchefort gestaan.

Die graf se kop- en grafsteen was albei deur Antoine Bigou (sien vorige inskrywing) ontwerp. Die kopsteen, net soos die twee manuskripte wat hy geskryf het, het ook inskripsies op gehad met n hele klomp spasie- en spelfoute, net soos sy manuskripte. Dit was n perfekte anagram vir n belangrike boodskap wat verberg was in een van die manuskripte wat Bigou geskryf het en dit het verwys na Poussim en Teniers. Dit het daarop neer gekom dat as die letters kripties herrangskik word, daar n aanhaling was wat verwys het na Poussim en meer spesifiek Sion. Die letters was dus met n rede verkeerd gespasieer en gespel op die grafsteen. Saunière het nie geweet dat die woorde op die grafsteen al reeds deur iemand voor hom neer geskryf was nie en in n poging om sy geheim te bewaar het hy die grafstene vernietig.

Behalwe vir hierdie werke het Saunier, vergesel deur sy getroue huishoudster, lang staptogte in sy omgewing gemaak, waar hy klippe van geen waarde versamel het. Daar was ook baie briewe gestuur tussen hom en onbekende korrespondente van Duitsland, Switserland, Austrië, Italië en Spanje. Sy versamelings het ook bestaan uit waardelose seëls, maar dit wat die meeste vrae gestel het, was die hoeveelheid bankrekeninge wat hy na sy ontdekking oop gemaak het…

vervolg more

vervolg. restorasie van kerk wat lei tot geheimsinnige manuskripte en nog meer geheimsinnige kodes. geskiedenis van Rennes-le-Chateau

Terug by Bérenger Saunière. Vir n lang tyd al wou hy Rennes-le-Chateau se kerk restoreer. Hierdie kerk was opgedra aan n geloof in die tyd 1059. Die geloof was die sogenaamde Magdalene. Hierdie vervalle masiewe gebou het gestaan op die fondamente van nog ouer gebou. Dit was die voetstuk van n ou westerse Gotiese gebou, gedatteer uit die 6de eeu.
Google Visi Goth

Teen die 19de eeu was die kerk amper onherstelbaar so Saunière het in 1891 op n meer moderne restorasie besluit en sy goeie vriend, Boudet (sien 1ste inskrywing vir Boudet), het hom hierin ondersteun.

Vir dié restorasie het Saunière geld van die fondse van Rennes-le-Chateau geleen. Tydens die restorasie het Saunièr n groot klip wat as altaar gebruik was, laat verwyder. Hierdie altaar het op twee baie ou Visi Goth pilare gestaan en een van die pilare was hol. Aan die binnekant het hy vier manuskripte gekry, al vier elk in n aparte geseelde hout buis bewaar. Twee van die manuskripte, is gesê, het bestaan uit die studie van geslagte, een geslag gedatteer uit 1244 en die ander een uit 1644.

Die ander twee manuskripte was uit die 1780’s en was geskryf deur een van die priesters wat voor Saunière by Rennes-le-Chataue gedien het.

Die priester was Antoine Bigou.

Bigou was dan ook die persoonlike Priester van die Blanchford familie. In die tyd van die Franse Revolusie was die Blanchfords een van die mees prominante grond eienaars.

Die twee manuskripte wat uit Bigou se tyd gekom het was op die toepassing van geloof en dit was in latyns op geskryf. Die tekse was uit die Nuwe Testament aan gehaal, tenminste, dis wat Bigou wou laat sien vir die oë wat nie meer as dit moes sien nie.
Die een manuskript se skrewe was egter deurmekaar en al die woorde was vas aan mekaar, daar was geen spasies gelaat nie. n Klomp oorbodige letters tussenin geplaas. Op hierdie manuskrip was letters, sonder omgee (of was dit?), verkort – met verkort word bedoel die letter was kleiner geskryf as die res van die letters in die reel – sommer in die middel van n woord.

Ander letters was weer geheimsinnig, bo die ander geskryf. Dit was baie kompleks en onvoorspelbaar wat betekenis en ontsyfering betref het. Inteendeel, dar was n sleutel nodig. Oor die jare was die volgende reels wel ontsyfer:
BERGERE PAS DE TENTATION QUE POUSSIN TENIERS GARDENT LA CHEF PAX DCLXXXI PAR LA CROIX ET CE CHEVAL DE DIEU J’ACHEVE CE DAEMON DE GARDIEN A MIDI POMMES BLEUES (SHEPHERDESS, NO TEMPTATION. THAT POUSSIN. TENIERS, HOLD THE KEY; PEACE 681. BY THE CROSS AND THIS HORSE OF GOD. I COMPLETE – or DESTROY – THIS DAEMON OF THE GUARDIAN AT NOON. BLUE APPLES.

Van die ontsyferde reels het glad nie sin gemaak nie, anders wel. Dié was baie duidelik:

A DAGOBERT II ROI ET A SION EST CE TRESOR ET IL EST LA MORT. (TO DAGOBERT II, KING, AND TO SION BELONGS THIS TREASURE AND HE IS THERE DEAD)

Vervolg more

join my op n skattejag wat jou nekhare sal laat reis en jou tot laat aand laat wonder of die afdraai links of regs is, dis my passie vir mitologiese geskiedenis wat wetenskaplik net n raaiskoot is, maar anders as raaiskote saad plant in jou hart van verstand. dit begin by n dorpie van geheime, die verlore skat wat westerse geskiedenis herskryf het.

Twee jaar gelede het ek begin lees aan n boek, maar hierdie boek was anders. Vir iemand wat glad nie gelees het nie het die boek iets in my wakker gemaak. Ek kon nie ophou lees nie. In my eie woorde gaan ek hier vertel hoekom hierdie boek my so vas gevang het, my geloofsbeskouinge aan gewakker het en my met n heel ander oog na geskiedenis en die romantiese stories wat daarop gegrond is, laat kyk het. Hierdie boek het n storie van moord, onvoorwaarlike liefde, hoog verraad, poletiese agtergronde, hartseer, oorlog, afguns en broederskap. Dis n dokumenter egter en meeste kan bewys word. Ander is net wetenskaplike raaiskote, raaiskote wat nie verkeerd kan wees as dit nie bewys word nie. Die boek se naam? Hang tak, en gaan eers saam met my terug in geskiedenis.

Rennes-le-Château en Berenger Saunière

1 Junie 1885 het die klein dorpie, Rennes-le-Château n nuwe priester in die dienning gekry. Sy naam was Berenger Saunière. Teen die tyd wat hy hier oor geneem het was hy 33 en mense het van hom gepraat as n robuste, energieke, aantreklike en avontuurlustige man, maar ook was daar n paar wat geglo het hy was baie geheimsinnig. Wat sou iemand wat n belowende toekoms in rekeningkunde gehad het dryf tot n priester in n klein dorpie soos Rennes-le-Château, of was daar iets wat hy geweet het van hierdie dorpie wat vir baie jare n geheim was en ook leidrade tot n groter geheim sou weg steek?

Google gerus Rennes-le-Chateau om meer duidelikheid te kry oor presies waar dit is en wat die doel van die dorpie en sy ontstaan was.

Tussen 1885 en 1891 was Berenger Saunière se loon per jaar, in frank, gelykstaand aan 6 pond. Nie genoeg om in weelde te lewe nie, tog het hy darm ook baie donasies van die plaaslike gemeenskap ontvang. In eie reg was hierdie genoeg om enige priester van die tyd, jaar in en jaar uit te vat. Wat Saunière anders gemaak het was dat hy gereeld gaan jag het, vis gevang het in die bergstrome waar hy groot geword het en n groot verskeidenheid boeke in sy eie biblioteek gehad het. Hy het baie gelees en ook Latyns vlot gepraat. Bowendal het hy Grieks studeer en ook begin met Hebrews.
Hy kon ook bekostig om n huishulp aan te stel. Sy was 18 toe sy by hom begin werk het en het later sy lewens lange vriend en vertroueling geword. Soveelso dat als wat hy besit het na haar sou gaan die dag wanneer hy sy laaste asem uit blaas. Haar naam was Marie Denarnaud en sy was sy regterhand. Verder het hy ook genoeg gehad om vir sy goeie vriend, Abdé Henrie Boudet in die buurdorp, Rennes-le-Bains, te gaan kuier.

Google Rennes-le-Bains om agtergrond te kry.

Dis dan ook Saunière se goeie vriend Boudet wat sal help om Saunière se naam saam met Rennes-le-Château, in die geskiedenis te verewig en ook een van die grootste geheime in geskiedenis uit te bring.

Vervolg more